Category Archives: To Νόησις ταξιδεύει

Είναι η πρώτη φορά που το ΝΟΗΣΙΣ βγαίνει έξω από τις εγκαταστάσεις του και επισκέπτεται σχολεία.

Το ΝΟΗΣΙΣ συμμετέχει στο πρόγραμμα «Η ενέργεια για ζωή … ταξιδεύει», το οποίο χρηματοδοτεί η εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. και συντονίζει η ΜΚΟ «Άγονη Γραμμή – Γόνιμη», με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ενέργεια: επιλέγω & εξοικονομώ!» και χορηγό την εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, το ΝΟΗΣΙΣ θα επισκεφθεί 6 περιοχές της άγονης γραμμής τη σχολική χρονιά 2014 – 2015 και θα παρουσιάσει το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Ιθάκη

Πρώτος προορισμός του ΝΟΗΣΙΣ για τη σχολική χρονιά 2016-2017, στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ενέργεια για ζωή ταξιδεύει», το νησί της Ιθάκης.

Γράφει η Ελεάνα Μπάλλα (εκπαιδευτικά προγράμματα).

Αν ένα σχολείο της Ιθάκης θελήσει να επισκεφτεί το ΝΟΗΣΙΣ στη Θεσσαλονίκη, θα πρέπει να διανύσει απόσταση που στο σύνολό της (πήγαινε –έλα), περιλαμβάνει περισσότερα από 1200 χιλιόμετρα και 50 ναυτικά μίλια. Θα πρέπει να υπολογίσει μιας ημέρας ταξίδι, 3 ώρες με το πλοίο από Αστακό, μέσω Κεφαλονιάς, και άλλες 6 περίπου ώρες οδικώς, μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Αν μάλιστα η εκδρομή επιχειρηθεί το χειμώνα, κατά πάσα πιθανότητα ο καιρός δε θα σταθεί σύμμαχος!

Όταν όμως «δεν πάει η Ιθάκη στο ΝΟΗΣΙΣ, πάει το ΝΟΗΣΙΣ στην Ιθάκη». Και ένα τέτοιο ταξίδι έγινε εφικτό, χάρη στη συνεργασία του ΝΟΗΣΙΣ με την ΜΚΟ « Άγονη Γραμμή-Γόνιμη». Στον τρίτο χρόνο της συνεργασίας μας, που μετρά πάνω από 10 ταξίδια σε άγονους και δυσπρόσιτους προορισμούς σ’ όλη την Ελλάδα, ο πρώτος προορισμός του ΝΟΗΣΙΣ για τη φετινή σχολική χρονιά ήταν το πανέμορφο νησί του Οδυσσέα.

Το ταξίδι προγραμματίστηκε για τα τέλη του Νοέμβρη, Δευτέρα 28/11 η άφιξή μου στο νησί, Τετάρτη 30/11 η επιστροφή μου στη Θεσσαλονίκη και πραγματοποίηση του προγράμματος «Ενέργεια: επιλέγω και εξοικονομώ», στα δύο Δημοτικά σχολεία και στο μοναδικό Γυμνάσιο του νησιού.

Μετά από ένα ταξίδι στη διάρκεια του οποίου βίωσα όλους τους καιρούς – λιακάδα, ομίχλη και ψιχάλα στο δρόμο, θαλασσοταραχή με καταιγίδες, βροντές και κεραυνούς στη θάλασσα – η Ιθάκη με καλωσόρισε απόγευμα της Δευτέρας, με ένα υπέροχο ουράνιο τόξο. Η διαμονή μου είχε κανονιστεί και για τα δύο βράδια στο Βαθύ, την πρωτεύουσα της Ιθάκης, έναν πολύ όμορφο παραδοσιακό οικισμό με μονώροφα και διώροφα κεραμοσκεπή σπίτια, χτισμένο γύρω από έναν κλειστό κόλπο, που μέχρι πρόσφατα αποτελούσε το κύριο λιμάνι του νησιού.

Καθώς ο χρόνος παραμονής μου στο νησί ήταν περιορισμένος και τα ωράρια των σχολείων είναι συγκεκριμένα, το πρόγραμμα των επισκέψεων ήταν σφιχτό και δεν επέτρεπε καθυστερήσεις και απρόοπτα. Έτσι λοιπόν, πολύ πρωί της Τρίτης ξεκίνησα για το Σταυρό, ένα χωριό στο βόρειο τμήμα του νησιού, 20 λεπτά περίπου μακριά από το Βαθύ. Το Δημοτικό σχολείο που λειτουργεί εκεί είναι 4/θέσιο και έχει συνολικά 60 μαθητές. Η συνέχεια είχε επιστροφή στο Βαθύ και επίσκεψη πρώτα στο Δημοτικό σχολείο που αριθμεί 107 μαθητές και στη συνέχεια στο Γυμνάσιο, όπου φοιτούν 80 μαθητές. Η πολύ καλή ενημέρωση που είχαν εκ των προτέρων οι διευθυντές και των τριών σχολείων και η άψογη συνεργασία τόσο μαζί τους όσο και με τους δασκάλους-καθηγητές, οι οποίοι χρειάστηκε να τροποποιήσουν μερικώς το ωρολόγιο πρόγραμμά τους, ήταν καθοριστικές ώστε να τηρηθεί το πλάνο και να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα όπως ακριβώς είχε σχεδιαστεί.

Στα δύο Δημοτικά τρέξαμε το πρόγραμμα με τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης, 12 στο Δημοτικό του Σταυρού, 18 στο Δημοτικό στο Βαθύ, ενώ στο Γυμνάσιο συμμετείχαν οι 22 μαθητές της Α΄ τάξης. Οι μαθητές γνώριζαν ήδη αρκετά πράγματα για την ενέργεια, τις πηγές και τις μορφές της, και αυτό έκανε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και ουσιαστικές τις συζητήσεις μας γύρω από την ορθή διαχείριση και την εξοικονόμηση της ενέργειας.

Όταν ήρθε η ώρα να παίξουμε το επιτραπέζιο παιχνίδι, το δέχτηκαν με ιδιαίτερη χαρά και ενθουσιασμό. Συνεργάστηκαν πολύ καλά μέσα στις ομάδες τους και στάθηκαν με κριτική σκέψη απέναντι στις καταστάσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν και με υπευθυνότητα ανάμεσα στις επιλογές που κλήθηκαν να κάνουν. Οι δασκάλες στις τάξεις των Δημοτικών ήταν μαζί μας σ’ όλη τη διάρκεια, ενθαρρύνοντας τους μαθητές τους και διευκολύνοντας την εξέλιξη του παιχνιδιού σε όλες τις φάσεις του, ενώ ο διευθυντής του Γυμνασίου είχε μεριμνήσει ώστε να «καθυστερήσει» μισή ώρα η αναχώρηση του μεσημεριανού δρομολογίου του σχολικού λεωφορείου προκειμένου να υπάρξει ο απαιτούμενος χρόνος για την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Η αποστολή του ΝΟΗΣΙΣ και της Άγονης Γραμμής- Γόνιμης στο νησί της Ιθάκης ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Τρίτης, λίγο πριν ξεκινήσουν οι ισχυροί αέρηδες και τα μποφόρ, που προμήνυαν το μακρύ και περιπετειώδες ταξίδι της επόμενης μέρας, της επιστροφής στην δική μου πια Ιθάκη, τη Θεσσαλονίκη…

ithaka1

 

ithaka2

To Νόησις ταξιδεύει – Τήλος

Τελευταίος προορισμός για τη φετινή σχολική χρονιά στο πλαίσιο του προγράμματος «Η Ενέργεια για Ζωή Ταξιδεύει», η Τήλος.

Γράφει η Ελεάνα Μπάλλα (εκπαιδευτικά προγράμματα)

Ήταν μέσα Μαΐου, όταν η Δώρα, ο τηλεφωνικός «σύνδεσμός» μου με την «Άγονη Γραμμή – Γόνιμη» με ενημέρωσε για τον τελευταίο προορισμό του παιχνιδιού της Ενέργειας. Θα ταξίδευα στα Δωδεκάνησα και θα επισκεπτόμουν το νησί της Τήλου, όπου και θα παρουσίαζα το πρόγραμμα στους μαθητές του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Το Δημοτικό βρίσκεται στα Λιβάδια, στο λιμάνι της Τήλου, και αριθμεί 23 μαθητές, ενώ το Γυμνάσιο και Λύκειο είναι στο Μεγάλο χωριό, όπου συνολικά φοιτούν 13 μαθητές.

Το ταξίδι προγραμματίστηκε για την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου. Η πλέον ευχάριστη έκπληξη ήταν ότι αυτή τη φορά δεν θα ήμουν μόνη. Η Άγονη Γραμμή – Γόνιμη είχε προγραμματίσει ένα σύνολο εκδηλώσεων για τους μαθητές αλλά και τους κατοίκους του νησιού και έτσι θα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά και τους ανθρώπους με τους οποίους δύο χρόνια τώρα συνεργαζόμασταν για την υλοποίηση του προγράμματος. Η Τήλος συνδέεται ακτοπλοϊκά με την Ρόδο και την Κω. Καθώς όμως η σύνδεση δεν είναι καθημερινή, ο συνδυασμός αεροπλάνων και πλοίων ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και στο νησί οδήγησε σε ένα ταξίδι αρκετών ημερών, το οποίο είχε όλες τις προϋποθέσεις για έναν επιτυχημένο συνδυασμό δουλειάς και αναψυχής.

Η άφιξή μου στα Λιβάδια, έγινε το βράδυ της Παρασκευής 3 Ιουνίου. Εκεί μας περίμενε ο Στέφανος από την Άγονη Γραμμή Γόνιμη, ο οποίος βρισκόταν ήδη στο νησί. Ήταν εκείνος που μας οδήγησε στο εξαιρετικό κατάλυμα που είχε κλειστεί για όλη την ομάδα και στη συνέχεια σε μια από τις ταβέρνες του νησιού, όπου γνωριστήκαμε και με άλλους δύο συντελεστές του προγράμματος, τη Ράνια και τον Χρήστο. Η επόμενη ημέρα, ήταν ελεύθερη για μένα, οπότε είχα όλο το χρόνο να περπατήσω στους δρόμους του χωριού, να επισκεφτώ τα μαγαζάκια, να μιλήσω με τους ντόπιους, να μάθω πράγματα για το νησί και να κάνω το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού στα κρυστάλλινα νερά της παραλίας των Λιβαδιών.

Την Κυριακή κατέφθασαν στο νησί και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, η Δώρα με πέντε μουσικούς από το Opera Studio της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Η βραδιά ήταν ξεχωριστή. Η πλατεία του χωριού, γεμάτη από τους ντόπιους κατοίκους και από τους τουρίστες που βρίσκονταν στο νησί αντήχησε από τις εξαιρετικές φωνές των νεαρών καλλιτεχνών, οι οποίοι με τη συνοδεία πιάνου ερμήνευσαν κλασσικά κομμάτια και κομμάτια από όπερες σπουδαίων ξένων και ελλήνων δημιουργών.

Η Δευτέρα ήταν αφιερωμένη στους μαθητές του νησιού. Το πρόγραμμα θα ξεκινούσε με την παράδοση 13 ποδηλάτων βουνού για τους 13 μαθητές του γυμνασίου, χορηγία των υποστηρικτών του προγράμματος και παρουσία της Δημάρχου του νησιού, και θα συνεχιζόταν με την πραγματοποίηση του Παιχνιδιού της Ενέργειας, για το οποίο και βρισκόμουν στο νησί.

Βρεθήκαμε στο Μεγάλο Χωριό, στο προαύλιο του σχολικού συγκροτήματος Γυμνασίου- Λυκείου, λίγο μετά τη λήξη των προαγωγικών εξετάσεων των μαθητών. Εκεί γνώρισα τους καθηγητές, οι οποίοι αφού με καλωσόρισαν και με κατατόπισαν στο χώρο, φρόντισαν ώστε να διαλέξουμε και να ετοιμάσουμε κατάλληλα την αίθουσα στην οποία θα πραγματοποιούσαμε το παιχνίδι. Θα ξεκινούσαμε με την ομάδα των μαθητών του Γυμνασίου και στη συνέχεια με τα παιδιά του Δημοτικού, τα οποία κατέφθασαν με το λεωφορείο από τα Λιβάδια, όσο τα γυμνασιάκια δοκίμαζαν και χαιρόντουσαν τα καινούρια τους ποδήλατα.

Οι 13 μαθητές του Γυμνασίου μπήκαν στην αίθουσα και τακτοποιήθηκαν γύρω από το μεγάλο τραπέζι που είχαμε δημιουργήσει. Αφού συστηθήκαμε και γνωριστήκαμε ήμασταν έτοιμοι για το επιτραπέζιο Παιχνίδι της Ενέργειας. Οι μαθητές χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες, παρουσιάστηκε το ταμπλό, εξηγήθηκαν οι κανόνες, μοιράστηκαν οι ρόλοι και ξεκινήσαμε. Οι μαθητές εξοικειωμένοι, λόγω ηλικίας, με τους όρους και τις έννοιες γύρω από την ενέργεια αντιλήφθηκαν γρήγορα το πνεύμα και το σκοπό του παιχνιδιού. Το παιχνίδι προχωρούσε μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού, με αστεία και πειράγματα ανάμεσα στις ομάδες σχετικά με τις επιλογές και τη διαχείριση των χρημάτων τους. Σε κρίσιμες στιγμές της εξέλιξης του παιχνιδιού, όπως π.χ. όταν οι ομάδες διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε πλέον στην πόλη μας διαθέσιμη βενζίνη για τα οχήματά μας, ο προβληματισμός που ανέκυψε, οι απόψεις που ανταλλάχθηκαν και η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε ήταν ιδιαίτερα ευχάριστα για μένα, γιατί ένιωθα και έβλεπα αρκετούς από τους στόχους του προγράμματος να εκπληρώνονται.

Ανάλογο ήταν το κλίμα και στο παιχνίδι με τους 12 μαθητές του δημοτικού (από Γ΄ ως Στ΄ τάξη). Εδώ οι μαθητές χωρίστηκαν σε τρεις, όσο το δυνατόν περισσότερο ομοιογενείς ηλικιακά, ομάδες. Με αφορμή τις καταστάσεις που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι ομάδες, μπήκαμε σε συζητήσεις σχετικά με το πώς κάθε οικογένεια και καθένας από μας ξεχωριστά έχει τη δυνατότητα και τη δύναμη να κάνει «ενεργειακές» επιλογές που συμβάλουν στην ορθότερη διαχείριση και εξοικονόμηση των ενεργειακών πόρων του πλανήτη μας. Κάπως έτσι, διασκεδάζοντας και μαθαίνοντας ο χρόνος που είχαμε στη διάθεση μας εξαντλήθηκε. Η επίσκεψή μου στο Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο Τήλου τέλειωσε με την παράδοση των επιτραπέζιων παιχνιδιών στους δασκάλους και καθηγητές και με ανταλλαγή ευχών για ένα όμορφο καλοκαίρι.

Η αποστολή της Άγονης Γραμμής Γόνιμης και του ΝΟΗΣΙΣ στο νησί της Τήλου, τελευταίου προορισμού για τη σχολική σεζόν 2015-2016, ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, με την ευχή όλων να ξανασυναντηθούμε και την επόμενη χρονιά, σε κάποιο άλλο, απομακρυσμένο αλλά φιλόξενο μέρος της όμορφης χώρας μας.

DSC08132

DSC08176

DSC08202

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Έβρος

Δεύτερος προορισμός του ΝΟΗΣΙΣ στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ενέργεια για ζωή ταξιδεύει», για τη σχολική χρονιά 2015-2016, ο νομός Έβρου.

Γράφει η Ελεάνα Μπάλλα (εκπαιδευτικά προγράμματα)

Το πρωί της Δευτέρας 22 Φεβρουαρίου με βρήκε να συνομιλώ τηλεφωνικά με τους δασκάλους των τριών σχολείων που επρόκειτο να επισκεφτώ . Το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσκεψη στο Δημοτικό σχολείο Δαδιάς την πρώτη μέρα, και επίσκεψη στα Δημοτικά σχολεία Λεπτής και Ασπρονερίου την επόμενη.

Έφτασα στο Σουφλί το βράδυ της Δευτέρας, έπειτα από ένα μακρύ και περιπετειώδες ταξίδι μέσα από μπλόκα αγροτών, παρακάμψεις και αρκετές καθυστερήσεις.

Το επόμενο πρωί βρισκόμουν στον πρώτο μου προορισμό, τη Δαδιά, ένα όμορφο χωριό περίπου 15 χλμ από το Σουφλί. Το Δημοτικό σχολείο, χτισμένο δίπλα στην εκκλησία του χωριού, είναι διθέσιο και αριθμεί 19 μαθητές στο σύνολο. Μετά την πρώτη γνωριμία βρεθήκαμε όλοι μαζί στη σχολική αίθουσα να συζητάμε περί ενέργειας. Στην κουβέντα συμμετείχαν κυρίως οι εννέα μαθητές της ΣΤ΄ και Δ΄ τάξης (το σχολείο δεν έχει φέτος μαθητές στην Ε΄ τάξη), με τους μαθητές των μικρών τάξεων να παρακολουθούν πότε με προσοχή και πότε με απορία.

Μετά την εισαγωγική συζήτηση όλα ήταν έτοιμα για το επιτραπέζιο παιχνίδι μας. Οι μαθητές χωρίστηκαν σε τέσσερις ομοιογενείς, κατά το δυνατόν ηλικιακά ομάδες, παρουσιάστηκε το ταμπλό, εξηγήθηκαν οι κανόνες, μοιράστηκαν οι ρόλοι και ξεκινήσαμε. Καθώς το παιχνίδι προχωρούσε οι μαθητές κάθε ομάδας έβρισκαν τους ρόλους τους. Τα πρωτάκια έριχναν το ζάρι, τα τριτάκια μετακινούσαν τα πιόνια, οι μαθητές της Δ’ τάξης διάβαζαν τις επιλογές και χειρίζονταν τα χρήματα, ενώ οι μεγάλοι αναλάμβαναν την ευθύνη των τελικών αποφάσεων. Μ’ αυτό το ρυθμό, και ενώ σε κάθε γύρο του το παιχνίδι αποκτούσε όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, φτάσαμε στο τέλος του, καταλήγοντας και συμπεραίνοντας ότι οι «ενεργειακές» επιλογές όλων μας, όσο σημαντικές ή όσο ασήμαντες και αν φαίνονται μπορεί να έχουν θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις τόσο στη ζωή του καθενός όσο και στο ευρύτερο σύνολο. Η επίσκεψή μου στο δημοτικό σχολείο της Δαδιάς ολοκληρώθηκε με την παράδοση του επιτραπέζιου παιχνιδιού στις δασκάλες, και την υπόσχεση των μαθητών ότι θα ξαναπαίξουν το παιχνίδι με την πρώτη ευκαιρία.

Η συνέχεια της ημέρας μου ήταν εξίσου ενδιαφέρουσα και όμορφη καθώς περιλάμβανε επίσκεψη στο εθνικό πάρκο Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου, μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Στο Κέντρο Ενημέρωσης του Φορέα Διαχείρισης του πάρκου, έμαθα ότι στο ιδανικό αυτό για αρπακτικά πουλιά περιβάλλον συναντώνται τρία από τα τέσσερα είδη γύπα της Ευρώπης (Μαυρόγυπας, Όρνιο και Ασπροπάρης), ενώ φιλοξενείται η μοναδική αποικία Μαυρόγυπα στα Βαλκάνια. Ο περίπατος και η ξενάγησή μου από το προσωπικό του Φορέα μέσα από τα μονοπάτια του πάρκου με τελική κατάληξη στο παρατηρητήριο των αρπακτικών πουλιών που την ώρα εκείνη γευμάτιζαν, έκαναν την εμπειρία μου μοναδική.

Η παραμονή μου στην πόλη του Σουφλίου έληξε με επίσκεψη στο Μουσείο Τέχνης Μεταξιού του Οίκου Τσιακίρη. Πρόκειται για ένα από τα μουσεία μετάξης που βρίσκονται στο Σουφλί και παρουσιάζει την τέχνη της μεταξουργίας, από τις παραδοσιακές τεχνικές έως τη σύγχρονη πραγματικότητα και από την εκτροφή των μεταξοσκώληκων ως την παραγωγή του τελικού προϊόντος.

Το βράδυ της Τρίτης με βρήκε στη Ορεστιάδα, να προετοιμάζομαι για την επόμενη μέρα που περιλάμβανε επίσκεψη σε άλλα δύο Δημοτικά Σχολεία του νομού.

Η Λεπτή είναι ένα σχετικά μεγάλο για την περιοχή χωριό, 7 χλμ από την Ορεστιάδα. Το Δημοτικό Σχολείο της είναι τριθέσιο και αριθμεί 35 μαθητές. Εδώ θα παρουσίαζα το πρόγραμμα στους δεκαπέντε μαθητές της Ε’ και Στ΄ τάξης, οι οποίοι όμως μετά την πρωινή προσευχή βρέθηκαν να είναι έντεκα, μιας και οι ιώσεις δεν κάνουν γεωγραφικές εξαιρέσεις! Από την εισαγωγική κιόλας κουβέντα οι μαθητές φάνηκε ότι γνώριζαν ήδη αρκετά πράγματα σχετικά με την ενέργεια, τις πηγές, τις μορφές και τη διαχείρισή της, πράγμα που βοήθησε πολύ να αντιληφθούν γρήγορα το πνεύμα και το σκοπό του παιχνιδιού. Και οι τέσσερις ομάδες που σχηματίστηκαν αντιμετώπισαν εξίσου σοβαρά το θέμα των επιλογών και των κινήσεων που έπρεπε να κάνουν, χωρίς ωστόσο να λείψει ο ενθουσιασμός και η χαρά του παιχνιδιού. Επιπλέον, η τελική συζήτηση που αφορούσε το αποτέλεσμα του παιχνιδιού είχε πολύ ενδιαφέρον καθώς οι μαθητές προσπαθούσαν να βρουν τα «γιατί» και τα «πώς» η κάθε ομάδα βρέθηκε στην θέση που βρέθηκε. Η επίσκεψη έληξε με αναμνηστική φωτογραφία στο προαύλιο του σχολείου και με τον δάσκαλο να μου δίνει οδηγίες για το πώς θα φτάσω στον τελευταίο μου προορισμό.

Μετά από περίπου 45 λεπτά οδήγησης και αφού άφησα πίσω μου πέντε ή έξι χωριά, έφτασα στο Ασπρονέρι. Η αναζήτηση του Δημοτικού Σχολείου αποδείχτηκε δύσκολη υπόθεση! Ευτυχώς ένας ευγενέστατος κάτοικος του χωριού προθυμοποιήθηκε να με οδηγήσει με το μηχανάκι του και έτσι ακολουθώντας τον βρέθηκα στο προαύλιο του σχολείου. Το εσωτερικό του σχολικού κτιρίου που στεγάζει το διθέσιο Δημοτικό Σχολείο με τους 16 μαθητές του και το Νηπιαγωγείο του χωριού, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Άνετοι, καθαροί και χρωματιστοί χώροι, όμορφες και πλήρως εξοπλισμένες αίθουσες, ατμόσφαιρα που εξέπεμπε χαρά και ζεστασιά. Από τη συζήτηση που έκανα με το δάσκαλο προέκυψε ότι από τους 16 μαθητές, μόνο οι δύο ήταν της Στ’ τάξης, ενώ Δ΄ και Ε’ τάξη δεν υπήρχε καθόλου. Για την μεγάλη λοιπόν πλειοψηφία των μαθητών το θέμα του προγράμματος ήταν γνωστικά ιδιαίτερα «προχωρημένο», ενώ το γεγονός ότι τα μισά σχεδόν παιδιά αντιμετώπιζαν δυσκολίες με την ομιλία αλλά και την κατανόηση της ελληνικής γλώσσας, επέβαλε διαφοροποίηση και απλοποίηση του παιχνιδιού. Οι μαθητές ήταν αρχικά ιδιαίτερα συνεσταλμένοι και χρειάστηκε προσπάθεια και χρόνος προκειμένου να αρχίσουν να εκφράζονται ελεύθερα και να συμμετέχουν στην κουβέντα μας που προσαρμόστηκε στις ηλικίες και στις ιδιαιτερότητες της ομάδας. Παίξαμε το παιχνίδι σε δύο ομάδες, με κανόνες που απλοποιήθηκαν πολύ, ενώ κάθε κατάσταση και επιλογή εξηγούνταν και συζητούνταν διεξοδικά προτού ληφθεί η εκάστοτε απόφαση. Το παιχνίδι τέλειωσε με τους μεγάλους μαθητές να έχουν αντιληφθεί την έννοια της εξοικονόμησης της ενέργειας και τη σημασία των ενεργειακών επιλογών μας, και με τους μικρούς να έχουν κατανοήσει ότι το μέγεθος και η κατασκευή των σπιτιών μας, όπως και το είδος και το καύσιμο των αυτοκινήτων μας είναι πράγματα που έχουν την σημασία τους!

Με την αναμνηστική φωτογραφία στο προαύλιο του σχολείου, η αποστολή μου έφτασε στο τέλος της. Η ενέργεια ολοκλήρωσε το «ταξίδι» της στα σχολεία της Δαδιάς, της Λεπτής και του Ασπρονερίου του νομού Εβρου, και το μόνο που απέμενε ήταν πια το ταξίδι της επιστροφής μου στη Θεσσαλονίκη, ξανά μέσα από μπλόκα αγροτών, παρακάμψεις και καθυστερήσεις…

 

DSC08029

DSC07957

 

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Ιωάννινα

Το ΝΟΗΣΙΣ και για τη σχολική χρονιά 2015-2016 συμμετέχει στον τρίτο κύκλο του προγράμματος «Η Ενέργεια για Ζωή Ταξιδεύει» (περισσότερα για το πρόγραμμα παρακάτω).

Πρώτος σταθμός για φέτος τα Ιωάννινα.

(Γράφει η Σοφία Ξενιτίδου, τμήμα Λειτουργίας ΝΟΗΣΙΣ)

Το ταξίδι στα 4 σχολεία απομακρυσμένων χωριών του νομού Ιωαννίνων πραγματικά άξιζε τον κόπο. Τα παιδιά που ζουν σε μικρά μέρη, μακριά από αστικά κέντρα, λαμβάνουν πολύ περιορισμένα ερεθίσματα μέσα στη σχολική χρονιά καθώς για την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας έρχονται σε επαφή με έναν μόνο δάσκαλο/δασκάλα. Κατά συνέπεια, το θεωρούν σημαντικό κέρδος, όπως μας είπαν και οι ίδιοι, το να εμπλουτίσουν τα παιδιά τις εμπειρίες μάθησής τους μέσα και από άλλα άτομα.

Πριν το ταξίδι μας είχαμε επικοινωνήσει με τα σχολεία για να προετοιμάσουμε την επίσκεψή μας και να γνωρίζουν, προσωπικά, οι εκπαιδευτικοί τι ακριβώς επρόκειτο να κάνουμε στην τάξη τους. Έτσι, όλοι μάς υποδέχτηκαν με πολύ ευχάριστη διάθεση και το πρόγραμμα υλοποιήθηκε μέσα σε χαρούμενο κλίμα. Οι εκπαιδευτικοί ήταν δίπλα μας διευκολύνοντας το παιχνίδι σε κάθε φάση ώστε να κυλήσει όσο το δυνατόν πιο ομαλά. Προσαρμόζαμε κάθε φορά τους κανόνες στις ηλικίες των παιδιών της ομάδας αφού κάποια σχολεία είχαν συνολικά πολύ λίγους μαθητές και δεν θέλαμε να περιοριστούμε μόνο στις μεγαλύτερες τάξεις. Τα παιδιά ήταν πολύ πρόθυμα να συνεργαστούν και τα μεγαλύτερα βοηθούσαν τα μικρότερα ώστε να ανταπεξέρθει η ομάδα τους στις ανάγκες του παιχνιδιού. Τους εξηγήσαμε ότι κάθε ομάδα ήταν συγκάτοικοι και έπρεπε να διαχειριστούν μαζί ένα σπίτι από ενεργειακή άποψη κάνοντας διάφορες επιλογές που θα είχαν συνέπειες άμεσες αλλά και μακροπρόθεσμες.

Έγινε προσπάθεια να μην χαθεί το χαρούμενο κλίμα του παιχνιδιού αλλά και να μην υποβιβαστεί το ουσιαστικό νόημά του, που είχε απώτερο στόχο να προβληματιστούν τα παιδιά σχετικά με την ανάγκη εξοικονόμησης ενέργειας. Με κάθε ευκαιρία κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τονιζόταν μέσα από συζήτηση η σημασία που έχει να σκεφτόμαστε πριν κάνουμε κάποιες επιλογές, οι οποίες θα έχουν επιπτώσεις για τη ζωή του καθενός αλλά και του γενικότερου συνόλου. Πολλές φορές αυτό που μοιάζει συμφέρον και ευχάριστο στην αρχή αποδεικνύεται άχρηστο, ή και ζημιογόνο, αργότερα. Μικρές κινήσεις εξοικονόμησης ενέργειας μπορούμε να κάνουμε όλοι, ακόμα και οι νεαρότεροι, ανεξάρτητα αν ζούμε στην πόλη ή στο χωριό. Ποιος δεν χρησιμοποιεί ηλεκτρικό ρεύμα; Ποιος δεν χρησιμοποιεί αυτοκίνητο; Όλοι, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους, δικαιούνται να γνωρίζουν ότι για την παραγωγή ηλεκτρισμού, ή βενζίνης, προκαλείται ρύπανση στο περιβάλλον και σπατάλη φυσικών πόρων που θα μπορούσε να μετριασθεί αν κάνουμε όλοι εξοικονόμηση πόρων και αν αξιοποιηθούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Από τις σκέψεις που εξέφρασαν οι μαθητές, από τα συμπεράσματά τους αλλά και από τις απαντήσεις τους στο ερωτηματολόγιο του τέλους έγινε φανερό ότι σε έναν βαθμό αντιλήφθηκαν πως τα ζητήματα αυτά αφορούν και τους ίδιους, και μάλιστα ότι θα μπορούσαν να συνδράμουν στην επίλυσή τους.

Όμως το όφελος δεν ήταν μόνο για τους μαθητές των σχολείων. Ήταν και για μας. Η συζήτηση με τους δασκάλους ήταν εποικοδομητική και ευχάριστη διευρύνοντας τους ορίζοντές μας. Μέσα από την ανταλλαγή διαφορετικών εμπειριών πάντα μαθαίνεις, πάντα γίνεσαι καλύτερος. Κατανοείς τον άλλον άνθρωπο, έρχεσαι πιο κοντά, γνωρίζεις μια διαφορετική κατάσταση από τη δική σου, ζυγίζεις και επανεκτιμάς τα πράγματα.

Κυρίως, όμως, η συναλλαγή με τα παιδιά μέσα από βιωματικές δραστηριότητες είναι πάντα ανανεωτική και αποτελεί πολύ ευχάριστη εμπειρία αμοιβαίας μάθησης. Γίνεται ακόμα πιο ευχάριστη όταν κλείνει με χαμόγελα και αγκαλιές! Χαλάλι οι τόσες ώρες οδήγησης στους παγωμένους και ομιχλώδεις δρόμους του νομού Ιωαννίνων! Σίγουρα θα μείνουν στην καρδιά μας καθένα από τα δημοτικά σχολεία που επισκεφθήκαμε: της Πωγωνιανής, του Καλπακίου, της Ζωοδόχου και των Λογγάδων! Ελπίζουμε να ξαναδούμε σύντομα τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

 

 

 

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τα «ταξίδια» του ΝΟΗΣΙΣ για τη σχολική χρονιά 2014 – 2015

mission

Το ΝΟΗΣΙΣ κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς που τελειώνει, συμμετείχε στον δεύτερο κύκλο του προγράμματος περιβαλλοντικής επιμόρφωσης «Η Ενέργεια για Ζωή Ταξιδεύει», υλοποιώντας εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε έξι απομακρυσμένες περιοχές: Κύθηρα, Κεφαλονιά, Κέρκυρα, Παξοί, Ερεικούσα, Δελβινάκι.

Το πρόγραμμα υλοποιείται από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Άγονη Γραμμή Γόνιμη» με χορηγία του Ομίλου ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, έχει την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πραγματοποιήθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά από τον Οκτώβριο 2014 μέχρι τον Μάιο 2015.

Πρόκειται για μία δράση που στόχο έχει την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση τοπικών κοινωνιών στη θεωρία αλλά και στην πράξη για ζητήματα σχετικά με το σεβασμό και τη διατήρηση της περιβαλλοντικής μας κληρονομιάς, της αειφόρου ανάπτυξης και των μεθόδων διαχείρισης της ενέργειας και των φυσικών μας πόρων.

Το ΝΟΗΣΙΣ, συμμετέχοντας ταυτόχρονα και με άλλους φορείς στην υλοποίηση της παραπάνω δράσης, παρουσίασε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ενέργεια: Επιλέγω και Εξοικονομώ» σε μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου στοχεύοντας στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των μαθητών σε θέματα εξοικονόμησης ενέργειας, τα οποία θα τους απασχολήσουν ευρύτατα ως αυριανούς πολίτες στα επόμενα χρόνια, καθώς και την άσκηση των μαθητών στη λήψη αποφάσεων μέσα σε ένα συνεργατικό ομαδικό πλαίσιο.

delvinaki4-300x225

 

 

 

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Κύθηρα

Έκτος και τελευταίος προορισμός του ΝΟΗΣΙΣ στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ενέργεια για ζωή … ταξιδεύει», τα Κύθηρα και συγκεκριμένα τα σχολεία της Χώρας και του Ποταμού. Η επίσκεψη είχε προγραμματιστεί για το διήμερο 26 και 27 Μαΐου 2015.

(Γράφει ο Μιχάλης Παπουτσίδης, Συντονισμός Λειτουργίας ΝΟΗΣΙΣ)

Συνολικά το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσκεψη στο Δημοτικό της Χώρας Κυθήρων και παρουσίαση του προγράμματος στους 15 μαθητές της έκτης τάξης και επίσκεψη στο Δημοτικό Ποταμού και συνάντηση με τους 11 μαθητές της έκτης.
Η επίσκεψη είχε προγραμματιστεί για το διήμερο 26 και 27 Μαΐου 2015, λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στο αρκιτικό νησί.
Με βάση το χρονοδιάγραμμα οι δύο παρουσιάσεις στα σχολεία θα πραγματοποιούνταν την Τετάρτη 27 Μαΐου. Η Τρίτη 26 ήταν αφιερωμένη στο ταξίδι.
Η μετάβαση στα Κύθηρα ήταν άνετη και σχετικά εύκολη. Μετά το πρωινό ξύπνημα την Τρίτη και το check-in των εισιτηρίων στο αεροδρόμιο Μακεδονία, ακολούθησε το πρώτο σκέλος του ταξιδιού με προορισμό την Αθήνα. Μετά από τρίωρη αναμονή, ακολούθησε η σύντομη πτήση για το αεροδρόμιο των Κυθήρων. Στο αεροδρόμιο με περίμενε το αυτοκίνητο από το γραφείο ενοικιάσεων που διευκόλυνε τις μετακινήσεις μου στο νησί.
Έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Λουράντο, διευθυντή στο Δημοτικό του Ποταμού, έσπευσα στο σχολείο για να προλάβω τους εκπαιδευτικούς για μια πρώτη γνωριμία. Τελικά τους πρόλαβα στην πόρτα και γνώρισα τις δασκάλες της έκτης Λυδία Σαμαρά και Ευαγγελία Χατζημιχαήλ.
Ακολούθως πήγα στο Μυλοπόταμο όπου βρισκόταν το υπέροχο ξενοδοχείο στο οποίο είχε γίνει η κράτηση. Δυστυχώς ο καιρός χάλασε τα σχέδιά μου για μια περιήγηση στην περιοχή. Μετά τη βροχή κατάφερα να βρω τους καταρράκτες της Νεράιδας, ένα από τα πιο αξιόλογα αξιοθέατα του νησιού, για το οποίο είχα πληροφορίες από τους εκπαιδευτικούς που γνώρισα το μεσημέρι. Μετά από μια σύντομη βόλτα με το αυτοκίνητο (λόγω καιρού) επέστρεψα στο ξενοδοχείο για να προετοιμαστώ για την επόμενη μέρα.
Το πρόγραμμα την Τετάρτης εξελίχθηκε αστραπιαία, δεδομένου ότι μέχρι την αναχώρηση της πτήσης στις 12.50 έπρεπε να έχω ολοκληρώσει την παρουσίαση δύο εργαστηρίων. Αν και οι αποστάσεις στα Κύθηρα είναι σχετικά μικρές, το οδικό δίκτυο επιτρέπει χαμηλές μόνο ταχύτητες που αυξάνουν το χρόνο των μετακινήσεων. Ιδανικά, θα έπρεπε να έχει προβλεφθεί μια ακόμη ημέρα για την πραγματοποίηση των εργαστηρίων.
Η πρώτη παρουσίαση έγινε στο Δημοτικό σχολείο της Χώρας, το οποίο στεγάζει τρία τμήματα των μεγάλων τάξεων Δ, Ε, Στ. Τη γνωριμία με τους μαθητές και τις δασκάλες τους ακολούθησε η πρωινή προσευχή. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στις τάξεις και έπειτα από τις επίσημες συστάσεις, έγινε μια σύντομη συζήτηση με τα παιδιά και τη δασκάλα τους Ευαγγελία Χατζημιχαήλ σχετικά με την ενέργεια. Αφού προετοιμάσαμε το χώρο με τη βοήθεια των παιδιών, πέσαμε με τα μούτρα στο παιχνίδι της ενέργειας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες κατάλαβαν γρήγορα το παιχνίδι και μόνο δυο-τρεις φορές διακόψαμε για παρατηρήσεις προς τα πιο ανήσυχα παιδιά. Ο μικρός αριθμός των παιδιών (15) επέτρεψε την απρόσκοπτη ροή του παιχνιδιού το οποίο κόντευε στο τέλος του σε λιγότερο από μία ώρα. Δυστυχώς αναγκαστήκαμε να διακόψουμε σε εκείνο το σημείο για να μας μείνει χρόνος για το κλείσιμο του παιχνιδιού και την παρουσίαση του ερωτηματολογίου που προτείνουμε ως συμπλήρωμα στο εργαστήριο. Λίγο μετά τις 9.30 χαιρετηθήκαμε, βγάλαμε την απαραίτητη αναμνηστική φωτογραφία και αναχώρησα για το σχολείο του Ποταμού, όπου βρήκα τα παιδιά στο διάλειμμά τους.
Με τη βοήθεια της δασκάλας τους Λυδίας Σαμαρά διαμορφώσαμε την τάξη και ξεκίνησε το δεύτερο εργαστήριο της ημέρας. Παρόντες ήταν 11 μαθητές της έκτης, γεγονός που συνεπικουρούμενο από το υψηλό τους επίπεδο βοήθησε τη γρήγορη εξέλιξη της δραστηριότητας. Η ώρα πέρασε τόσο ευχάριστα και εποικοδομητικά που δεν το καταλάβαμε. Δυστυχώς οι αεροπορικές εταιρείες δε συγχωρούν καθυστερήσεις, επομένως ήταν αναγκαίο να ολοκληρωθεί κάπως βιαστικά και το δεύτερο εργαστήριο. Η συνάντηση με τους μαθητές του Δημοτικού του Ποταμού ολοκληρώθηκε με υποσχέσεις ότι θα μάθουν το παιχνίδι στους μαθητές της Πέμπτης τάξης και την παρατήρηση της δασκάλας τους ότι το εργαστήριο είναι μια καλοδεχούμενη προσθήκη στα μαθήματα σχετικά με την ενέργεια, τα οποία γίνονται γύρω στο Νοέμβριο. Αναμνηστική φωτογραφία δεν είχαμε αυτή τη φορά, αφού δεν υπήρχε σχετική άδεια από τους γονείς των μαθητών.
Η διαδρομή προς το αεροδρόμιο ήταν απροβλημάτιστη και λίγη ώρα αργότερα αποχαιρετούσα τα Κύθηρα με ένα νεύμα από ψηλά.

CAM00956

CAM00961

 

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Παξοί και Ερείκουσα

Οι δύο επόμενοι προορισμοί του ΝΟΗΣΙΣ στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ενέργεια για ζωή … ταξιδεύει», τα νησιά Παξοί και Ερείκουσα, ένα ταξίδι που είχε διάρκεια από τις 9 μέχρι τις 12 Μαίου 2015.

(Γράφει ο Ευάγγελος Τσαρούχας, Εκπαιδευτικά Προγράμματα ΝΟΗΣΙΣ)

Σάββατο 9/5

Έφυγα από τη Θεσσαλονίκη το βραδάκι με αεροπλάνο. Έφτασα στην Κέρκυρα και απ’ το αεροδρόμιο με παρέλαβε ταξί. Στο ξενοδοχείο πληροφορήθηκα ότι η προβλήτα αναχώρησης μου για αύριο ήταν αρκετά κοντά. Αυτό είναι καλό! Χρόνος για ύπνο!!! Μια γρήγορη μπουκιά με παρέα και πίσω στο ξενοδοχείο για ξεκούραση. Άλλο ένα αποτυχημένο σχέδιο, μιας και η Κέρκυρα εκτός από τουριστικός προορισμός έχει και μια ακμάζουσα φοιτητική κοινότητα. Πήγε 5:30 πμ – μάλλον, θα πρέπει να γυρίσω στο ξενοδοχείο – άλλωστε, το πλοίο φεύγει σε 5 ώρες!!!

Κυριακή 10/05
Νυσταγμένος ψάχνω το καράβι. Ωραία, είμαι στο σωστό πλοίο και η πρόγνωση για τον καιρό είναι καλή. Ένας καφές και είμαι Ηγουμενίτσα και μετά Παξούς, τα μάτια κλείνουν… Ηγουμενίτσα, τα μάτια κλείνουν… Παξοί!! χμ δε πήγε κι άσχημα. Έξω απο το πλοίο με περιμένει άνθρωπος για να με συνοδεύσει στο, υπέροχο, δωμάτιο. Ακολουθεί τηλεφωνική επικοινωνία με τη κυρία Χρονοπούλου διευθύντρια του δημοτικού Παξών και την κυρία Σακκά διευθύντρια του μονοθέσιου δημοτικού Ερείκουσας . Αφήνω πράγματα και έξω για έρευνα. Πρώτος στόχος: η στάση του λεωφορείου που μεταφέρει τα παιδιά στο σχολικό κέντρο. Επόμενος στόχος, φαΐ. Τέλος, μια βόλτα. Ησυχία, γαλήνη, και… πυγολαμπίδες!!! Πολλές πυγολαμπίδες παντού πυγολαμπίδες!!! Η ανηφόρα για το δωμάτιο φάνηκε ατελείωτη. Από τη μια το νυχτολούλουδο από την άλλη το βαρύ στομάχι.

Δευτέρα 11/05
7:30 το πρωί στη στάση. Μία περιεκτικότατη, αν και σύντομη ξενάγηση, στους Παξούς από τον οδηγό και είμαστε σχολείο. Ένα υπέροχο ολοζώντανο σχολείο με ακόμα πιο ζωντανή διευθύντρια!!! Τελειώνει η προσευχή και τα “εκτάκια” μένουν στο προαύλιο. “Θα παίξουμε ένα παιχνίδι για την επόμενη μια ώρα στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων”. Πάμε, στήνουμε τραπέζια και γνωριζόμαστε. Τι παιδιά ήταν αυτά!!!
Η μια ώρα έγινε τρεις, χωρίς να το καταλάβω. Δεν ξέρω τι με εντυπωσίασε περισσότερο: η οξυδέρκεια ή η συμπεριφορά. Άψογα! Το πρόγραμμα τελείωσε και πρέπει να επιστρέψω. Ρωτάω τις δασκάλες, αν έχει λεωφορείο ή κάτι τέτοιο. “Αν βγεις στο δρόμο, κάτι θα περάσει, αλλά είναι 3 χιλιόμετρα πας και με τα πόδια”. Πόδια λοιπόν! Όλα ανθισμένα και μοσχοβολάει άνοιξη. Το απόγευμα πάλι πίσω στην Κέρκυρα. Αυτή τη φορά το πλοίο για Ερείκουσα είναι στις 6:30 άρα δε με “παίρνει” να ξενυχτίσω. Παρόλα αυτά, μια μικρή βολτούλα…κακή ιδέα.

Τρίτη 12/05
Το πλοίο περιμένει φορτωμένο με προμήθειες όλων τον ειδών. 6:30 το πρωί βάρβαρη ώρα. Σαλπάρουμε, αλλά σήμερα η θάλασσα έχει λίγο κύμα, κακός ύπνος… Φτάνουμε σε ένα υπέροχο νησάκι. Με το που δένουμε, ρωτάω πού είναι το δημοτικό. “Πίσω από εκείνο το μύλο “. Με 10 λεπτά περπάτημα είχα φτάσει. Με προϋπάντησε ο σκύλος της διευθύντριας. Το σχολείο είχε δύναμη 4 παιδιών. Πρώτη φορά έβλεπα από κοντά τη λειτουργία μονοθέσιου και ομολογώ ότι ήταν συγκινητικό. Οι μαθητές πανέξυπνοι από την πρώτη ως την πέμπτη δημοτικού, όλοι κατάλαβαν τι έπρεπε να κάνουν! Βέβαια, σαν ακρίτες και μάλιστα σε νησί, ήξεραν ήδη την αναγκαιότητα της ορθής κατανάλωσης των πεπερασμένων αγαθών, όπως το πετρέλαιο. Το πρόγραμμα κύλισε εξαιρετικά ως και η “Κυρία” έκανε την τράπεζα. Όταν τελειώσαμε, μιλήσαμε για τους πλανήτες μιας και ερχόμουν από το “πλανητάριο”. Έτσι κι αλλιώς, χρόνος υπήρχε άφθονος μιας και η αναχώρηση του πλοίου για πίσω ήταν “μετά τις 11:30”. Στο μοναδικό, κυριολεκτικά, καφενείο λοιπόν, όπου περίμενα το πλοίο, αναρωτήθηκα ”πόσο διαφορετικά ήταν τα δικά μου παιδικά χρονιά” γέννημα θρέμμα παιδί τις πόλης είδα προβλήματα που ούτε φανταζόμουν!! Το πλοίο με πήγε στην Κέρκυρα και το ίδιο βράδυ ήμουν πίσω στη Θεσσαλονίκη. Λίγο πιο ανοιχτόμυαλος.

Παξοί

paxoi3

Ερείκουσα

erikousa2

 

 

 

 

 

 

 

 

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Κέρκυρα

Τρίτος προορισμός του ΝΟΗΣΙΣ στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ενέργεια για ζωή … ταξιδεύει», το νησί της Κέρκυρας. Η επίσκεψη προγραμματίστηκε για το διήμερο 25 και 26 Φεβρουαρίου 2015.

(Γράφει η Ελεάνα Μπάλλα, Εκπαιδευτικά Προγράμματα ΝΟΗΣΙΣ)

Η προετοιμασία του ταξιδιού με βρήκε να συνομιλώ με την Κατερίνα Αγγέλου, την εκπρόσωπο της ΜΚΟ «Άγονη Γραμμή – Γόνιμη», η οποία είχε φροντίσει να ρυθμίσει όλες τις λεπτομέρειες και να με κατατοπίσει όσο καλύτερα γινόταν. Το πρόγραμμα θα είχε ως εξής: Την πρώτη ημέρα επίσκεψη στο Γυμνάσιο Καστελλάνων Μέσης, όπου θα πραγματοποιούνταν παρουσίαση του προγράμματος στα δύο τμήματα της Α’ Γυμνασίου. Το όνομα του χωριού δεν μου φάνηκε άγνωστο, καθώς τα τελευταία χρόνια, είχε τύχει να επισκεφτούν το ΝΟΗΣΙΣ, σχολικές τάξεις από το Λύκειο Καστελλάνων, στο πλαίσιο της πενθήμερης εκδρομής τους. Να λοιπόν που είχε έρθει στιγμή που το ΝΟΗΣΙΣ θα ανταπέδιδε την επίσκεψη!
Η δεύτερη μέρα περιλάμβανε επίσκεψη στο Δημοτικό Κυνοπιαστών, για την παρουσίαση του προγράμματος στους μαθητές της Ε’ και ΣΤ΄ τάξης.

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου
Το ταξίδι μου για το νησί της Κέρκυρας ξεκίνησε οδικώς, πολύ νωρίς το πρωί της Τρίτης. Μετά από μια διαδρομή 3 ωρών με υπέροχο καιρό, το πλοίο με περίμενε στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας για να με μεταφέρει στο όμορφο νησί της Κέρκυρας, όπου και έφτασα στη 1 το μεσημέρι. Ήταν η πρώτη φορά για μένα που αντίκριζα το νησί και οι πρώτες εικόνες είναι πραγματικά αλησμόνητες.
Μια σύντομη διαδρομή με το αυτοκίνητο στους δρόμους της πόλης κατέληξε σε κεντρικό ξενοδοχείο, το οποίο θα με φιλοξενούσε και θα αποτελούσε το ορμητήριό μου για τις επόμενες δύο μέρες. Εκεί οργάνωσα το υλικό που θα χρειαζόμουν για τις παρουσιάσεις της επόμενης μέρας στο γυμνάσιο Καστελλάνων και μετά και από την επικοινωνία με την διευθύντρια του σχολείου για τις τελευταίες λεπτομέρειες, όλα ήταν έτοιμα.
Έτσι, με σύμμαχό μου τον καιρό, πέρασα το υπόλοιπο της ημέρας περπατώντας ασταμάτητα από πλατεία σε πλατεία και από καντούνι σε καντούνι… Η πρώτη μέρα στην Κέρκυρα έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο, σε γραφικό ταβερνάκι, απολαμβάνοντας την παραδοσιακή παστιτσάδα.

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου
Το βροχερό πρωινό της Τετάρτης δεν θύμιζε σε τίποτα την προηγούμενη ηλιόλουστη μέρα. Μετά από 30 λεπτά οδήγησης έφτασα στο χωριό των Καστελλάνων, και με την καθοδήγηση των ντόπιων κατοίκων στις 8:30 βρισκόμουν στο κτιριακό συγκρότημα όπου στεγάζονται το Γυμνάσιο και το Λύκειο Καστελλάνων.
Η κα. Μαρόλλα, η διευθύντρια του Γυμνασίου, με καλωσόρισε και με οδήγησε στη σχολική τάξη του πρώτου τμήματος της Α’ γυμνασίου. Τον αρχικό ενθουσιασμό των 20 μαθητών, που αντιλήφθηκαν ότι για τις επόμενες δύο διδακτικές ώρες δεν θα κάνουν τα προγραμματισμένα σχολικά μαθήματά τους, τον διαδέχτηκε πραγματικό ενδιαφέρον και οι ερωτήσεις έπεσαν βροχή: Τι είναι το «παιχνίδι της ενέργειας»; Τι σημαίνει «μη κυβερνητική οργάνωση» και πώς γίνεται η «άγονη γραμμή γόνιμη»; Τι είναι το ΝΟΗΣΙΣ και γιατί έφτιαξε ένα τέτοιο παιχνίδι; Με ποια ενέργεια θα παίξουμε και τι ακριβώς θα κάνουμε?
Αφού λοιπόν γνωριστήκαμε καλύτερα, τόσο μεταξύ μας όσο και με την «Ενέργεια», ήμασταν έτοιμοι! Παρουσιάστηκε το ταμπλό του παιχνιδιού και εξηγήθηκαν οι κανόνες, σχηματίστηκαν δύο ομάδες των 10 μαθητών και μοιράστηκαν οι ρόλοι μεταξύ τους, τακτοποιήθηκε ανάλογα η διάταξη της αίθουσας και το παιχνίδι ξεκίνησε. Ο χρόνος κύλησε χωρίς να το καταλάβουμε και η συζήτηση που έγινε στο τέλος του παιχνιδιού μας βρήκε όλους ευχαριστημένους από την εμπειρία.
Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στο γραφείο των καθηγητών με καφέ από το κυλικείο και σπιτική χορτόπιτα, σειρά για «το παιχνίδι της ενέργειας» είχε το δεύτερο τμήμα της Α’ γυμνασίου. Εδώ τους μαθητές τους βρήκα περισσότερο «υποψιασμένους», μιας και είχαν ήδη πάρει τις πληροφορίες τους από τους συμμαθητές τους στο διάλειμμα. Με αντίστοιχο τρόπο και όμοια αποτελέσματα ολοκληρώθηκε και η δεύτερη παρουσίαση της ημέρας.
Η επίσκεψή μου στο Γυμνάσιο Καστελλάνων έκλεισε με την παράδοση του εκπαιδευτικού υλικού στην διευθύντρια και με μια αναμνηστική φωτογραφία στο προαύλιο του σχολείου.

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου
Η πρωινή διαδρομή μου για τους Κυνοπιάστες διήρκεσε περίπου 15 λεπτά. Έφτασα στο Δημοτικό σχολείο την ώρα που κατέφθαναν και οι πρώτοι μαθητές. Το σχολικό συγκρότημα είναι κατασκευή των τελευταίων χρόνων και συστεγάζει το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο.
Συνάντησα τη διευθύντρια του Δημοτικού, την κα. Πουλημένου με την οποία είχαμε μια σύντομη συζήτηση σχετικά με το πρόγραμμα και αμέσως μετά την πρωινή προσευχή ακολούθησε γνωριμία και κουβέντα με τις δασκάλες της Ε΄ και Στ΄ τάξης προκειμένου να οριστεί ο ακριβής τρόπος υλοποίησης του προγράμματος.
Καταλήξαμε ότι θα χρησιμοποιούσαμε την 1η και 2η διδακτική ώρα για την πρώτη παρουσίαση στα δύο τμήματα της ΣΤ’ τάξης μαζί (συνολικά 23 μαθητές) και θα συνεχίζαμε την 3η και 4η διδακτική ώρα με την δεύτερη παρουσίαση στην Ε’ τάξη (25 μαθητές).
Ο τρόπος με τον οποίο παίξαμε το «Παιχνίδι της Ενέργειας» ήταν ίδιος τόσο για την ΣΤ΄ όσο και για την Ε΄ τάξη. Ωστόσο,  διέφερε σημαντικά σε σχέση με το πώς διαδραματίστηκε το παιχνίδι με τους μαθητές του Γυμνασίου την προηγούμενη ημέρα, μιας και η ηλικία και το γνωστικό υπόβαθρο των μαθητών διαφέρει.
Έγινε μια κουβέντα με τους μαθητές, αρκετά αναλυτική και εποικοδομητική , τόσο για εκείνους όσο και για μένα, σχετικά με την έννοια της Ενέργειας, τις μορφές της, τις πηγές, τη χρήση και τα ζητήματα που προκύπτουν γύρω από αυτήν. Το να ακούς ότι «τα ξύλα και η ξυλόσομπα» αποτελούν την πηγή και τον τρόπο εξασφάλισης της θέρμανσης και ότι «το πετρέλαιο και το καλοριφέρ», πόσο μάλλον «το φυσικό αέριο», σίγουρα δεν είναι στα πρώτα πράγματα που έρχονται σε ολονών το μυαλό, όχι γιατί δεν τα γνωρίζουν αλλά απλώς επειδή δεν τα χρησιμοποιούν, δεν μπορεί να μη σε ξαφνιάσει και να μη σε βάλει σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης, παρά το γεγονός ότι είναι κάτι που το γνωρίζεις ήδη… 
Μετά την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση περί ενέργειας, εξοικονόμησης και ορθολογικής χρήσης της, το παιχνίδι ξεκίνησε! Οι κανόνες δόθηκαν, οι μαθητές χωρίστηκαν στις ομάδες τους, οι ρόλοι μοιράστηκαν, και όλοι οι μαθητές της τάξης καθισμένοι γύρω από ένα τεράστιο τραπέζι, ξόδεψαν χρήματα, έκαναν επιλογές, εξέφρασαν απόψεις, αντιμετώπισαν καταστάσεις, κατέληξαν σε συμπεράσματα και όλα αυτά διασκεδάζοντας.
Η επίσκεψή μου στο Δημοτικό Σχολείο Κυνοπιαστών έληξε με τον καλύτερο τρόπο, με τα χαρούμενα πρόσωπα των μαθητών και την επιθυμία τους να ξαναπαίξουν το παιχνίδι. Είμαι σχεδόν βέβαιη ότι το πακέτο με τα δύο επιτραπέζια παιχνίδια που άφησα στο σχολείο, δεν θα μείνει αχρησιμοποίητο… 
Ήταν μεσημέρι όταν επέστρεψα στο ξενοδοχείο για την αναχώρησή μου. Μου είχαν απομείνει 3 ώρες ακόμα στο νησί. Όσο ακριβώς χρειαζόμουν για να επισκεφτώ το Παλιό Φρούριο, να πιω έναν τελευταίο καφέ στο Λιστόν και να αγοράσω κουμκουάτ και λιμοντσέλο.
Είχε φτάσει πια απόγευμα και η αποστολή μου στην Κέρκυρα είχε τελειώσει, χαρίζοντάς μου μια ευχάριστη εμπειρία. Τελευταία ανάμνηση η εικόνα του πανέμορφου νησιού να χάνεται σιγά σιγά μέσα στη θάλασσα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Ληξούρι

Το δεύτερο ταξίδι στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ενέργεια για ζωή … ταξιδεύει» με τη συνεργασία της ΜΚΟ «Αγονη Γραμμή – Γόνιμη» και τη χρηματοδότηση της εταιρίας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ.

Δεύτερος προορισμός, το Ληξούρι, στο όμορφο νησί της Κεφαλονιάς. Η επίσκεψη είχε προγραμματιστεί για το διήμερο 29 και 30 Οκτωβρίου 2014. Διαβάστε περισσότερα

Το ΝΟΗΣΙΣ ταξιδεύει – Δελβινάκι

image001

Είναι η πρώτη φορά που το ΝΟΗΣΙΣ βγαίνει έξω από τις εγκαταστάσεις του και επισκέπτεται σχολεία.

Το ΝΟΗΣΙΣ συμμετέχει στο πρόγραμμα «Η ενέργεια για ζωή … ταξιδεύει», το οποίο χρηματοδοτεί η εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. και συντονίζει η ΜΚΟ «Άγονη Γραμμή – Γόνιμη», με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ενέργεια: επιλέγω & εξοικονομώ!». Σε αυτό το πλαίσιο, το ΝΟΗΣΙΣ θα επισκεφθεί 6 περιοχές της άγονης γραμμής κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2014 – 2015 παρουσιάζοντας το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Πρώτος προορισμός, το χωριό Δελβινάκι Ιωαννίνων, 5 χλμ. από την Κακαβιά, στα σύνορα με την Αλβανία. Η επίσκεψη είχε προγραμματιστεί για το διήμερο 29  και 30 Οκτωβρίου 2014.

Διαβάστε περισσότερα