Τα "κόκκαλα του Νέπιερ" Τα "οστά" ή "κόκκαλα" ήταν ομάδες τεμαχισμένων ράβδων οι οποίες τακτοποιούνταν με τέτοιο τρόπο, ώστε η απάντηση σε κάποιο πρόβλημα πολλαπλασιασμού να προκύπτει με την πρόσθεση αριθμών σε γειτονικά τμήματα.

Στο Μεσαίωνα, η εκτέλεση μιας πράξης πολλαπλασιασμού αποτελούσε έργο ειδικού. Το 1614 ο Σκωτσέζος μαθηματικός Τζων Νέπιερ (John Napier) επινόησε τους λογαρίθμους, ένα βασικό εργαλείο που μετατρέπει σύνθετα προβλήματα πολλαπλασιασμού σε απλά προβλήματα πρόσθεσης.

Το 1617 ο Νέπιερ κατασκεύασε μια πρωτόγονη -μη λογαριθμική - συσκευή για την εκτέλεση πολλαπλασιασμών με το όνομα "κόκκαλα του Νέπιερ".

Με βάση τους λογαρίθμους, το 1630 ο Άγγλος Ουίλιαμ Όουτρεντ κατασκεύασε το λογαριθμικό κανόνα, που είναι το πρώτο αναλογικό υπολογιστικό όργανο.